Weet je nog, toen? Het is al een aantal jaren geleden, en ik vraag me af of je het je nog herinnert. Eigenlijk was het niet bijzonder, maar toch ben ik het nooit vergeten. Soms denk ik er nog eens aan terug, maar die gedachte wordt dan meteen opgevolgd door een onbehaaglijk gevoel. Misschien is het maar goed ook, dat je het vergeten bent. Raar eigenlijk, dat je sommige dingen gewoon vergeet, en dat zelfs als iemand ze je weer verteld er geen lampje gaat branden.
Maar het is goed. Stel je toch voor, dat je alles wat je ooit meemaakte niet meer zou vergeten? Zou je dan niet gek worden van je eigen gedachten?
Maar het is goed. Stel je toch voor, dat je alles wat je ooit meemaakte niet meer zou vergeten? Zou je dan niet gek worden van je eigen gedachten?
Als het zo onbelangrijk voor je was,
dat je het compleet vergeten bent,
is het dan niet logisch dat je de
moeite niet hebt genomen het
te onthouden?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten