pianohanden

Dat jij mooie handen had, daar waren we het wel over eens. Magere handen had je, met van die mooie, slanke vingers. Lange vingers had je, wat zou je daar mooi piano mee kunnen spelen... Maar je had geen piano. Soms vroeg ik me af waarom. Je moeder was trots, trots omdat jij zulke mooie handen had. Ze heeft het er meerdere malen over gehad.

Waarom die piano er dan niet kwam, dat weet ik niet. Je woonde in een rijtjeshuis, misschien maakte het teveel lawaai. Misschien konden jullie het niet betalen, het is natuurlijk nogal een aanschaf, en als je het niet echt heel erg graag wilt...

Nu ik er bij nadenk; ik ben jou er eigenlijk nooit over gehoord. Je hebt me nooit gezegd dat je graag muziek wilde maken. Ik heb ook geen idee of je muzikaal was. Je zong nooit -tenminste niet wanneer ik bij je was- en je hebt voor zover ik me kan herinneren ook geen instrument gespeeld, al kan ik dat natuurlijk mis hebben.

Misschien interesseerde het je niet, misschien dacht je dat er toch geen kans was dat je het ooit zou leren. Ik zou het je graag willen vragen, maar het is te laat.

Juist nu je er niet meer bent had ik je graag eens horen spelen, met die prachtige handen van je...