Een tijd geleden gaf ik je die naam. Waarom weet ik niet, het was een soort samensmelting van delen van je échte naam. Het klonk wel leuk, lekker kort, en niemand anders heette zo. Je was zo niet de standaard (..)loes, (..)lies of eef(..).Jij vond het wel leuk, we hadden er samen wel plezier in.
Ik noem je nog steeds zo, en je luistert er nog steeds naar. Nu ik net las dat jij jezelf ook zo noemt, ben ik nog blijer met je dan ik al was. Het is iets van ons samen, helaas zie ik zo alweer gebeuren dat anderen je ook zo gaan noemen. Als je maar niet vergeet wie hem je gaf...
Laten we genieten van dit samenspel, tot het onderbroken zal worden...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten