Gefascineerd staarde ik naar ze. Een paar rijen voor me zaten 3 kleine meisjes.
Op hun knieën zaten ze voor de zitting van hun stoel, waarop een kleurplaat lag. Alledrie hadden ze 2 blonde staartjes in hun haar, en roze kleren aan. Ze probeerden zachtjes te praten, wat uiteraard niet lukte, waardoor ik af en toe vlagen van hun 'gesprek' opving. Alle kinderen konden voor de dienst een kleurplaat en een paar potloden ophalen. Fluisterend vroeg één van de meisjes de anderen om een rood potlood. Daar was juist een andere mee aan het kleuren, maar ze stond hem zonder na te denken meteen af aan haar vriendinnetje, die verwoed begon te tekenen. Rustig zocht ze een ander potlood uit en kleurde verder.
Ondertussen preekte de dominee over de twijfel over het geloof bij jongeren. Je kunt toch ook zonder God? Glimlachend dwaalden mijn gedachten weer weg en ik bleef naar de meisjes kijken. Zo jong nog, niks geen ingewikkelde problemen om na te denken, gewoon doen wat papa en mama zeggen en wat je leuk vindt.
Soms mis ik die tijd wel.. Als ik nu ga bedenken hoeveel ik nog moet leren en hopelijk moet en zal meemaken, ben ik zo benieuwd wat komen gaat....maar je kunt natuurlijk ook gewoon van elk moment proberen te genieten...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten