Eigenlijk weet ik niet wat ik moet schrijven. Luisterend naar Volumia, voel ik me nog slechter dan...dan wat? Wanneer? Dan de hele dag. Ik werd vanmorgen wakker, rond een uur of elf en voelde me niet goed. Ik stapte uit m'n bed, deed een paar broodjes in de oven en ging op de bank zitten. In de stilte keek ik om me heen. Die heerlijke stilte, de rust. Moe was ik, verschrikkelijk moe, terwijl ik bijna 12 uur geslapen had.
De stilte werd onderbroken door een hoest.
Mijn hoest.
Ook nog verkouden.
De oven piepte en ik stond op. Meteen moest ik me vastgrijpen want alles ging draaien en als ik op zo'n moment blijf staan, lig ik een tel later buiten bewustzijn op de grond. Ik sjokte naar de oven, maakte mijn broodjes klaar en at ze voor de tv op.
Een paar uur later zat ik er nog steeds. Op diezelfde plek, starend naar de tv waarop zich onderhand al een aantal tekenfilms hadden afgespeeld. Ik vroeg me af of ik dit eigenlijk leuk vond. Niet dus. Ik besloot iets te gaan doen wat ik wel leuk zou vinden. Ik liep naar boven en kleedde me aan. Bibberend in de kou fietste ik naar mijn pony, en reed een uurtje. Het ging niet goed, we waren beide niet ontspannen en zijn maar weer gestopt.
Thuisgekomen hangt mijn broer voor de tv, en deelt me mee dat m'n ouders zo thuiskomen. Nu al? Ik ga zitten, te moe om weer op te staan. Een paar minuten later komen ze thuis, en de eerste woorden die ik te horen krijg zijn verwijten. Waarom heb je niet..? Ik ben te moe, ik voel me niet goed, mijn moeder heeft er geen boodschap aan.
In tranen ga ik naar boven, douchen, met een schoolboek m'n bed in. Maar ik heb het koud onder de dekens, verschrikkelijk koud. Ik ga naar beneden, en opnieuw krijg ik op verontwaardigde toon dingen naar m'n hoofd geslingerd. Het enige wat ik kan denken is: ik ben moe, zo ver-schrik-ke-lijk moe.'Gezellig dat jullie weer thuis zijn.' geef ik als antwoord. Nu ben ik weer de vervelende puber. Eerlijk? Nee.'Als je iemand wilt afzeiken, moet je voor de spiegel gaan staan, dan heeft er verder niemand last van.'Dit pikt ze niet en ze heeft nog steeds geen woord tegen me gezegd.
Het is niet eer-lijk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten