Ik heb dit weekend nog geen minuut rust gehad. Gistermorgen zat ik om 10 voor half 9 in bus 1, om vervolgens om 9 uur weg te rijden in bus 2. Een paar uur later uitstappen, de hele dag door duitsland sjouwen en om half 9 weer met bus 2 op school arriveren. Vervolgens meteen in de auto, naar huis, douchen, aankleden, haar doen, opmaken, auto in, naar het gala.
Bij het gala was een soort van demonstratie voor me over wat er gebeurt als ruim 100 mensen geen geduld hebben. Ik zou 7 jassen halen bij de garderobe. Iedereen stond op elkaar gedrukt, het leek wel een legbatterij. Om me heen hoorde ik mensen vloeken, lachen, praten, schreeuwen en huilen. Ik kon ook wel janken. Pijn had ik. Ik stond helemaal vooraan, tegen de toonbank van de garderobe waarvan de punt genadeloos in mijn buik bleef porren, en in mijn rug werd de druk van duwende mensen alsmaar groter. Toen ik eenmaal de jassen kreeg, bleek het zo'n grote stapel te zijn dat ik mijn armen er net omheen kon houden. Ik moest terug, achteruit, en met mijn volle gewicht hing ik aan de jassen die over de met bier en sigarettenpeuken besmeurde grond sleepten.
Naar buiten, bus 3 in. Op het treinstation uitstappen, een amusant gesprek voeren met een dronken jongen en de volgende auto in. Thuis aangekomen ->één ding -> slapen. 3.33 uur.
Na 6 uur slaap werd ik wakker. Vanavond had ik wedstrijd, een belangrijke. De proef ging goed, ik was tevreden, maar de jury niet... Opnieuw kon ik wel janken om deze oneerlijkheid.
Ik kan niet tegen oneerlijkheid.
Eén verkeerde weg ingeslagen en verdwaald in drempelland. Een kwartier lang gezworven door een woonwijk waar (niet overdreven) elke 100 meter een drempel was. Ik vermoed dat er een kunstenaar aan het werk is geweest om deze ondingen te ontwerpen, ik heb 6 verschillende gezien. Hortend en stotend hobbelde de trailer achter ons aan, met die arme pony erin.
Was dit het weekend waar ik me zo op verheugde? Er is maar één ding dat ik wil. Slapen. Maar het kan niet, leren moet ik, nog heel veel... Want morgen? Dan zijn we opnieuw de complete dag op pad.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten