Liefde wás alles

Ik kon het niet.

Ik stond in een grote menigte mensen. Enthousiastelingen die dansten, stelletjes die elkaar knuffelden en iedereen zong uit volle borst.

"Alles is liefde!"

Ik geloofde het. Ik geloofde het écht, dankzij jou.

Maar weet je? Jij hebt alles kapot gemaakt. Mijn hele vertrouwen in het geluk, de liefde en in dat het ooit nog goed komt. Je hebt mijn hart gebroken en de stukjes kwijtgemaakt.

Je zei dat alles liefde was en ik geloofde je.





Maar geloofde je het zélf eigenlijk wel?

Nog steeds

Don't want to think about it

Don't want to talk about it

I'm just so sick about it

Can't believe it's ending this way

Just so confused about it

Feeling the blues about it

I just can't do without you

Tell me is this fair?

Is this the way it's really going down?

Is this how we say goodbye?

Should've known better when you came around

That you were gonna make me cry

My mcdreamy

I don't need to live a fairytale. I just want to be happy.

Iedere dag

So scary to fall in love when you don’t know someone that well.

I felt in love, but I was just a flirt

and you where just an asshole anyway.

One thing

I believe in memories

They look so, so pretty when I sleep

Hey now, and when, and when I woke up,

You looked so pretty sleeping next to me

But there was not enough time,

And there is no,

no song I can sing

And there is no combination of words I can say

But I will still tell you one thing,

We're better together

Gillen

En weet je? Het ging goed. Of ik dácht tenminste dat het goed ging. Ik had immers niet gehuild, ik had me immers niet verdrietig gevoeld toen ik je zag en ik had geen steek in m'n buik gevoeld als je zo lief lachte naar iemand anders.

Lang leve de roes.

Maar waarom is die godvergeten keiharde waarheid vrijwel meteen weer teruggekomen?

Ik heb zin om te gillen, te schreeuwen, te janken en om me heen te slaan. Ik heb zin om je uit te schelden, verwijten naar je hoofd te slingeren en je pijn te doen.



En dat je dan je armen om me heen slaat en me tot kalmte maant en zegt dat alles goed komt...


Ga godverdomme m'n hoofd uit!

Mijn toneel

Première maar ook slotstuk

Je bent uit mijn hoofd

Ik denk niet meer aan je

En ik mis je al helemaal niet

Ik kan prima zonder je

Ik zal je nooit niet missen

En ik heb geen spijt van hoe het gelopen is

Première maar ook slotstuk

Ik ben bang

Bang dat het helemaal weg is

Dat het stopt

Ik ben hoopvol

Bang dat het slopend wordt

Maar dat het dan stopt

Morgen

Mijn toneel

Mijn eenzame première

Ons gezamelijke slotstuk

Alleen

Je bent als een donkere wolk die af en toe voorbij komt waaien. Alles gaat goed, tot je weer in m'n hoofd zit en ik je er niet meer uit krijg. Alles gaat goed, tot ik weer niet kan laten om te kijken waar je je bezighoudt.

Ik neem me voor om geen contact meer te zoeken, hoe graag ik dat ook wil. Want ik weet dat het me allemaal alleen nog maar verdrietig kan maken. Maar het lukt me niet.

Wat moet ik doen als je me aanspreekt en ons gesprek loopt opnieuw op niks uit? Wat moet ik doen om het oude, oh zo vertrouwde gevoel terug te krijgen? Wat moet ik doen om me voor één keer weer goed te voelen als ik aan je denk?



Ik voel niets meer en ik zie niets meer, want er is niets meer om me heen. Ik ben gewoon alleen.

Triest

...want als liefde leven was, woonden wij in de hemel.

Eilanden

Kom bij me langs
Laat me niet wachten tot morgen of ooit
Een andere keer

Klop op m’n deur
Breng een fles wijn mee
En drink op ons grote geluk
Dat steeds meer verdwijnt
Achter zware gordijnen
Van geld en succes
En verdovend applaus
Ik weet niet waarom
Ik weet niet waarom het zo gaat

Eilanden in oceanen
Zijn lang niet zo eenzaam als wij
Eilanden komen weer samen
Als de zeebodem breekt en verschuift

De stilte moet stuk
Laat me niet morgen pas lachen
Maar vandaag
Tik op m’n raam
Sla op m’n schouder
En zeg dat je mij hebt gemist

Eilanden in oceanen
Zijn lang niet zo eenzaam als wij
Eilanden komen weer samen
Als de zeebodem breekt en verschuift
Eilanden in oceanen
Zijn lang niet zo eenzaam als wij
Eilanden komen weer samen
Als de zeebodem breekt en verschuift

Kom bij me langs
Laat me niet wachten

Donkerrood

De vraag is niet of er nog veel te zeggen valt

en of er ruimte is voor is voor nog meer spijt

Het antwoord is overduidelijk

het antwoord geeft zichzelf

M'n hart wordt donkerrood

Donkerrood

De ondergaande zon voelt niet langer warm

De zomer is voorbij en de lucht wordt

donkerrood, donkerrood

De vraag is zelden wie er schuld heeft en wie niet

m'n bloed kruipt toch waar het niet gaan kan

en nu is het genoeg geweest

Het feest loopt op z'n einde

en de liefde ook

en m'n hart wordt donkerrood

donkerrood

De ondergaande zon

schijnt door het laatste glas

met een laatste beetje wijn

en het licht wordt donkerrood

donkerrood

De vraag is dus of wij nog zwaaien naar elkaar

en hoe je kijkt naar wie van jou was

Het antwoord is overduidelijk

Het antwoord schreeuwt zichzelf

en je ziet me donkerrood

donkerrood

je ziet me donkerrood

donkerrood

Spiegelbeeld

Denken dat je jezelf kent. Het beeld dat je al duizenden malen in de spiegel zag, bestempelen als vertrouwd.


Maar kijk nou eens goed naar jezelf. Ben jij werkelijk die sterke, onafhankelijke persoon die je denkt dat je bent? Ben jij degene die vrijwel altijd gelijk heeft, hoe egoïstisch dit ook klinkt? Ben je wel zo mooi als je denkt? Is je zelfvertrouwen wel juist?


Nee.


Want het blijkt telkens maar weer, dat als jouw echte zelf naar voren komt, je helemaal niet zo leuk blijkt te zijn. Dat je ook zoveel minder leuke kanten hebt. Dat je helemaal niet altijd gelijk hebt omdat je eigenlijk nog maar net komt kijken en nog ontzettend veel moet leren. Dat je soms buien hebt waarin iedereen bang voor je is. Dat je jezelf van alles aandoet omdat je denkt te luisteren naar je gevoel, terwijl je eigenlijk overstroomt van het onnodig zelfmedelijden.


Ga dus werken aan jezelf. Je bent nog lang niet leuk genoeg. Geloof mij maar.

September.

Opnieuw die gemene maand. Die bedriegelijk mooie dagen die nooit en te nimmer de huilende nachten zullen kunnen overheersen.

Drie jaren. Eerst liefdesverdriet dat opnieuw opgerakeld werd, het einde van een carriére, meer lichamelijke pijn dan ooit, meer tijd om na te denken dan ooit. Vervolgens onzekerheid, een roes, twijfel over m'n toekomst, gezondheid, krachteloos, máchteloos.

En nu. September. Huilen om jou. Om het feit dat ik je maar niet los kan laten. Om die prachtige muur die zo stevig om me heen gebouwd was en die ondanks alles toch weer ingestort is. Stompen in m'n kussen. Schelden op dat kleine beetje hoop in m'n hart waarvan m'n verstand zegt dat het zinloos is.




In de herfst van September dwarrelt mijn geluk telkens weer met de bladeren mee, om vertrapt te worden op de koude, natte aarde.

Love

I know love is something that can't be turned on and off just like that. I believe it can't just exist out of butterflies. You can't be in love with someone if you're afraid to tell them that you love them. You need to convince yourself of being in love with a person, but it's not possible to convince one other. Just because you can't make someone love you.

Love can be happiness, it can provide oxigen and energy. But it can take it away with the same speed it's brought to you. If your heart doesn't fit in his hands, there's no chance everything is going to be okay. Sometimes you have to give someone op, because it won't work between you and him.

Love isn't the problem but thoughts, actions and people acting wise are.

Never blame it on the love.

Because love doesn't walk away. People do.

Mag niet.

Ik denk aan je, telkens als ik een liedje hoor wat we samen luisterden, naar elkaar stuurden of waarvan we omstebeurt een regel zongen. Ik denk aan je als mijn sms-inbox weer eens vol zit en ik moet kiezen tussen het verwijderen van jouw smsjes of die van anderen. Ik denk aan je als ik op msn kom, want ik zie telkens weer je al tijden onaangeklikte naam staan in mijn VIP-lijst. Ik denk aan je wanneer ik weer een een andere kleur veters in m'n gympies doe.

Ik mis onze gesprekken, smsjes en telefoontjes. Ik mis onze humor en de interesses die we deelden. Ik mis je grote ogen die me altijd aankeken alsof ik het mooiste was wat ze ooit gezien hadden. Ik mis dat kleine spleetje tussen je voortanden; dat kleine foutje waardoor je juist zo perfect was.

Ik mis de klank van je stem, je spontaniteit, de manier waarop je me telkens weer aan het lachen maakte, je knuffels, je aanrakingen, je liefde, je lach, je complete zelf.

Maar ik mag je niet missen van jou.

En nu vraag ik me af of ik je juist heel goed, of juist helemaal niet ken. Het is voorbij, kapot en afgelopen. En om die wetenschap kan ik niets anders dan huilen en me ontzettend leeg voelen.

Ik mis je met al het gevoel dat ik in me heb. Ik wilde dat ik het kon veranderen maar ik kán het niet, hoe hard ik het ook probeer. Het spijt me.

Lost

I love everything about you.





It hurts.

ntb?

Ze kwam buiten en keek zoals altijd om zich heen om te zien of hij er nog was. Twee mensen bewogen achter de etalage aan de overkant. Ze zag slechts haar haren, slechts zijn armen. Ze herkende zijn handen, zijn bewegingen en de manier waarop hij haar aanraakte. Niet durven kijken, niet willen dat het waar is.

Ze stapte het busje als eerste in, zo snel mogelijk weg daar. Maar toen kon ze om de etalage heen kijken. Ze zag hetgene waar ze zó bang voor geweest was het te zien. De klap duurde maar een paar luttele seconden. De tranen kwamen vrijwel onmiddelijk.

Thuis stapte ze het busje uit en ze zonk ineen op de stoep. Woede, angst, verdriet. Ze kon alleen nog maar huilen.

Hoe ze in bed was gekomen, wist ze al niet meer. Ze zag alleen maar steeds weer dat beeld voor zich. Waarom deed het zo'n pijn? Was ze dan echt zó verliefd? Kapot. Zó kapot.

Sms. 'Slaap lekker! Morgen aan het werk?'

Waar haalde hij het lef vandaan? Stuurde hij dit überhaupt naar het goede meisje?

De volgende morgen werd ze wakker van een nieuw smsje 'Sorry'. Ze had haar kleren van die nacht nog aan, haar gezwollen ogen begonnen vrijwel meteen weer te tranen.

Waarom in godsnaam m'n bed uit? Wat doe ik hier nog? Waarom loop ik al weken iedereen voor de gek te houden?

Getroost maar troosteloos. Kapot maar niet te helen. Tranen, zóveel tranen.

Ze had gezien hoe hij naar haar keek. Ze had geweten hoeveel hij aan haar dacht. Ze had uit zijn eigen mond gehoord hoeveel zin hij had om haar te zien. Ze had gevoeld hoe hij haar vastpakte, hoe zijn lippen de hare kusten, hoe goed hij haar vasthield voordat ze samen in slaap vielen en hoe vertederd hij naar haar keek als ze samen wakker werden.

Hij is gevlucht. Bang voor de liefde, terwijl zij er eindelijk eens écht klaar voor was.

Fuck Spanje. Fuck iedereen die moeilijke vragen stelde. Fuck iedereen die een stel van ons maakte. Fuck iedereen naar wie hij is gevlucht om niet aan zijn gevoel toe te hoeven geven.

Een week. Dan zullen we zien of alles nog goed kan komen. Of een gebroken hart te lijmen is. Of dingen uitgepraat kunnen worden. Of liefde alles is, zoals hij zelf zei. Of hij me weer wil zien, zoals hij zelf zei. Of hij verliefd is, zoals hij zelf zei...

Ludduvuddu

Ik wil je aankijken, je knuffelen, je vasthouden, je zoenen, met je vrijen, met je slapen en naast je wakker worden. Ik wil je al de liefde geven die ik in me heb, ik wil alles opgeven als ik alleen maar bij je mag zijn.


Maar het is voorbij. Want we gingen te snel. Te gretig, te graag. Ik zag het in je ogen, ik zag dat het niet van één kant kwam. Maar je wilt niet meer.


Ik ben godverdomme verliefd.

alles

With every kiss
and every hug

You made me fall in love .

omdat het alles is

'Sorry maar ik sta op de ware te wachten.'

'De vraag is; wat doen we in de tussentijd?'

Ontmoeting

Ik kan het niet helpen, maar steeds weer zie ik voor me hoe onze ontmoeting zal zijn. Steeds veranderende scenario's, positief, soms negatief. Jouw blik, mijn blik, jouw lach, mijn lach, het eerste geluid, het eerste woord. Jouw aanraking, je handen, je mond. Het gevoel dat je nooit mag stoppen en dat dit het is.

Ik wil je zien en weten dat jij bent.

Ik wil bij je slapen en me veilig voelen.

Ik wil dat we smoorverliefd op elkaar worden.

Ik wil naast je wakker worden en vertederd zijn.

Ik wil je recht in je ogen aan kunnen kijken en kunnen zeggen dat ik van je houd.

de mooiste verliezers

Je weet nog steeds niet wat je zocht

Maar wel wat je bent kwijtgeraakt

Vergeleken

Liefde moet je breien. Verliefdheid ontstaat, maar verder moet je knokken. Het is als een lange sjaal, waarvan het begin snel gaat, maar je de centimeters nauwelijks ziet naarmate de lengte toeneemt.

Beginnen met de insteek; ontmoetingen en oppervlakkige gesprekken.
Omslaan; een beeld van de ander vormen.
Doorhalen; alles eruit halen wat er in zit, compleet in elkaar opgaan en de liefde leven alsof zij oneindig is.

Het af laten glijden mag je vergeten; want échte liefde is voor altijd.

Tweestrijd

Opnieuw het gevoel te kunnen kiezen, deze keer voorlopig misschien niet eens te hoeven kiezen. Niet moeten, maar wel verantwoording af willen leggen als het zou gebeuren.

Ze ontmoette hem ruim een jaar geleden, vlak na de ander. Nooit voerden ze een gesprek, terwijl ze nu aan elkaars lippen hangen. Geen genoeg kunnen krijgen van iemand die je in levende lijve nauwelijks kent. Vreemd? Het voelt zo vertrouwd. Als een oude vriend die je al jaren spreekt, niet als iemand die je nog nooit hebt aangeraakt.

En dan de ander, waarvan ze dacht dat hij een afgesloten hoofdstuk was. Fijn om op terug te kijken, maar weinig perspectieven voor de toekomst. Juist op dit moment, verschijnt hij terug in beeld. Plotselinge, vernieuwde interesse voor haar. Ook hij voelt vertrouwd. Maar op een andere manier, ze kent zijn aanraking al een tijd.

Is dit weer zo'n dilemma dat lijkt op een keuze, maar vervolgens tot niks zal leiden?

Oneerlijk (2)

Ik heb mijn best gedaan. Ik heb écht mijn best gedaan. Maar de deur was al dicht. Ik werd niet meer toegelaten in jullie wereld. Uit alle macht heb ik op die deur gebonkt. Gehoopt dat het nog kon, als we allemaal maar een klein beetje zouden investeren.

Eigenlijk is het al bijna een jaar voorbij. Een jaar van teleurstellingen, zinloze discussies, verwijten, verwoede pogingen en ruzies.

Ik heb écht mijn best gedaan. Maar jullie hadden allang besloten dat het over was. Ik zou mijn excuses willen aanbieden voor wat ik fout heb gedaan, ik zou willen dat jullie spijt zouden betuigen omdat jullie me zó de grond inboorden, ik zou willen dat we elkaar nog wat te vertellen hadden en dat alles weer zoals vroeger was.

Maar we zijn allemaal veranderd. Anders, ouder geworden. Het houdt hier op. Wát zonde..

Herinnering vooraf

Soms kun je het beste niets verwachten. Denken aan een hemelse toekomst en vervolgens blijven hangen in de ijle blauwe lucht, hopen op geluk en niet verder komen dan slechts voldoening; het zal ongetwijfeld tegenvallen.

Maar waar moet je anders je hoop, je energie en levensgeluk vandaan halen? Waar moet je anders moed uit putten om risico's te nemen, kansen te pakken en het onbekende te verkennen?

Realistisch blijven zou misschien verstandig zijn, maar kunnen we niet beter dromen? Dromen over iets wat misschien nooit zal gebeuren. Verlangen naar iets wat onbereikbaar is.

Soms kwel je jezelf door te dromen. Het doet pijn, om jezelf voor te houden dat iets kán, terwijl je verstand zegt dat het onmogelijk is. Maar alles kun je waar maken als je weet dat er érgens een klein kansje is dat het kan. Je kunt alles inzetten, ten bate van dat ene doel. Op die manier kun je al je dromen waarmaken.

Defender

Ik ben klaar. Compleet klaar met jou. Maar jij blijft het proberen, je blíjft contact zoeken. Als het niet op een positieve manier kan, op een negatieve. Waarom laat je het niet los? Waarom sluit je het niet af, net als ik? Waarom laat je me telkens weer terugdenken? Waarom roep je die nare herinneringen steeds weer terug?

Het is kapot, voorbij, over, afgelopen. Ik denk niet meer aan je, ik voel geen behoefte meer aan jou en ik huil niet meer om je..

Dus stop.

Life goes on without you/me.

Onmacht?

Ze stompte met twee vuisten in het kussen. Ze ademde met gierende uithalen en de tranen stroomden over haar wangen.

Ze kon het niet. Hoe hard ze haar best ook deed, het lukte niet. Verkeerde interpretaties, verklaringen en redenaties.

Onmacht.

Maar was dit wel onmacht? Had ze niet gewoon nóg harder haar best moeten doen, nog meer alles op alles moeten zetten?

Relativeren.

Controle. Ademhaling rustiger, stoppen met huilen. Er gaat niemand dood, de wereld stopt niet met draaien en er komen altijd meer kansen.

Toch?

Can't stop moving

,,Ik zocht naar iets van jou, maar vond alleen iets van mezelf. "


Opnieuw de euforie, de schok, de aanpassingsfase en het gemis. Opnieuw maanden een compleet ander leven om vervolgens weer terug te moeten vallen in de dagelijkse sleur.


Maar ik heb het er voor over. Voor de voorpret, de ervaring, de mensen, de zon, het strand, de zee, de muziek, het feest, het complete genieten...

I don't need a man?

Young, but ready

Unexpierenced, but willing to learn

Alone, whole alone.

I wish someone

someone looked at me

looked at me like

looked at me like he really

like he réally wanted me

like he wanted to talk to me

like he wanted to laugh with me

like he wanted to touch me

like he wanted to kiss me

like he wanted to love me...

Terug?

Terug naar de zon, de onbezorgdheid, het vrije leven, het genieten van elke dag en het niet hoeven nadenken.

Zou niet iedereen zichzelf moeten verplichten om de sleur achter zich te laten en het avontuur zijn gang te laten gaan?

Opgerakeld

Ik ben gestopt. Gestopt met verliefd op je te zijn. Gestopt met je leuk te vinden. Gestopt met je aardig te vinden...

Je verdiende het niet. Je tilde me naar de hemel en liet me vervolgens keihard naar beneden vallen. Je liet me zien wat ik al die tijd miste en zorgde er zo voor dat ik het tot op de dag van vandaag mis. Je liet me zien wat je een ander aan kunt doen en liet een leegte bij me achter die ik voor jou nooit kende.

Maar was het wel jouw schuld? Liet ik me niet meeslepen in het geluk en verlangen zonder de signalen op te pakken? Zonder je te proberen te begrijpen?

Opeens heb ik het door: Jij bent ook maar een mens.

Onderhuids

Bang om te vallen.

Bang, bang om in de steek gelaten te worden.

Bang om opníeuw in de steek gelaten te worden.

Bang om mezelf niet meer te kunnen zijn, mijn dingen niet meer te kunnen doen.

Bang voor de aanwijzingen, bang voor de vragen en ontzettend bang voor de antwoorden.

Uitstel.

Bang dat het deze keer écht mis is...

Net als je denkt

dat je alles ziet

en alles weet

steekt het weer de kop op

Het is er altijd

Terug

Waarom doet dit je aan me denken? Je zegt het niet, maar wat verwacht je dan? Ik ben klaar met jou, maar ben jij wel klaar met mij..?

I can see it in your eyes
I can see it in your face
I could feel it when we touched
It used to mean so much
But now it's gone away

We were young and dreams were new
And every word we said was true
Any mountain we could climb
You made me feel alive
The first time in my life

Yes, I remember love
So beautiful
Now I know my heart is breakable
'Cause I remember love
The true meaning of
I remember, I remember love

'08

Mag dit het jaar van de liefde zijn ... ?

Kruip onder mijn huid en blijf daar

Meer van jou

Met heel mijn ziel en zaligheid

Meer van jou