woensdag 13 augustus 2008

ntb?

Ze kwam buiten en keek zoals altijd om zich heen om te zien of hij er nog was. Twee mensen bewogen achter de etalage aan de overkant. Ze zag slechts haar haren, slechts zijn armen. Ze herkende zijn handen, zijn bewegingen en de manier waarop hij haar aanraakte. Niet durven kijken, niet willen dat het waar is.

Ze stapte het busje als eerste in, zo snel mogelijk weg daar. Maar toen kon ze om de etalage heen kijken. Ze zag hetgene waar ze zó bang voor geweest was het te zien. De klap duurde maar een paar luttele seconden. De tranen kwamen vrijwel onmiddelijk.

Thuis stapte ze het busje uit en ze zonk ineen op de stoep. Woede, angst, verdriet. Ze kon alleen nog maar huilen.

Hoe ze in bed was gekomen, wist ze al niet meer. Ze zag alleen maar steeds weer dat beeld voor zich. Waarom deed het zo'n pijn? Was ze dan echt zó verliefd? Kapot. Zó kapot.

Sms. 'Slaap lekker! Morgen aan het werk?'

Waar haalde hij het lef vandaan? Stuurde hij dit überhaupt naar het goede meisje?

De volgende morgen werd ze wakker van een nieuw smsje 'Sorry'. Ze had haar kleren van die nacht nog aan, haar gezwollen ogen begonnen vrijwel meteen weer te tranen.

Waarom in godsnaam m'n bed uit? Wat doe ik hier nog? Waarom loop ik al weken iedereen voor de gek te houden?

Getroost maar troosteloos. Kapot maar niet te helen. Tranen, zóveel tranen.

Ze had gezien hoe hij naar haar keek. Ze had geweten hoeveel hij aan haar dacht. Ze had uit zijn eigen mond gehoord hoeveel zin hij had om haar te zien. Ze had gevoeld hoe hij haar vastpakte, hoe zijn lippen de hare kusten, hoe goed hij haar vasthield voordat ze samen in slaap vielen en hoe vertederd hij naar haar keek als ze samen wakker werden.

Hij is gevlucht. Bang voor de liefde, terwijl zij er eindelijk eens écht klaar voor was.

Fuck Spanje. Fuck iedereen die moeilijke vragen stelde. Fuck iedereen die een stel van ons maakte. Fuck iedereen naar wie hij is gevlucht om niet aan zijn gevoel toe te hoeven geven.

Een week. Dan zullen we zien of alles nog goed kan komen. Of een gebroken hart te lijmen is. Of dingen uitgepraat kunnen worden. Of liefde alles is, zoals hij zelf zei. Of hij me weer wil zien, zoals hij zelf zei. Of hij verliefd is, zoals hij zelf zei...

Geen opmerkingen: