Alleen

Je bent als een donkere wolk die af en toe voorbij komt waaien. Alles gaat goed, tot je weer in m'n hoofd zit en ik je er niet meer uit krijg. Alles gaat goed, tot ik weer niet kan laten om te kijken waar je je bezighoudt.

Ik neem me voor om geen contact meer te zoeken, hoe graag ik dat ook wil. Want ik weet dat het me allemaal alleen nog maar verdrietig kan maken. Maar het lukt me niet.

Wat moet ik doen als je me aanspreekt en ons gesprek loopt opnieuw op niks uit? Wat moet ik doen om het oude, oh zo vertrouwde gevoel terug te krijgen? Wat moet ik doen om me voor één keer weer goed te voelen als ik aan je denk?



Ik voel niets meer en ik zie niets meer, want er is niets meer om me heen. Ik ben gewoon alleen.