zondag 3 april 2005

begrijp me dan!


Ik snap je niet. Voel jij je beter door mij te kleineren? Voel je je daar beter door? Het ene moment kan ik het supergoed met je vinden, maar met één rotopmerking kun je mijn leuke dag verknallen. Heb je dan niet door hoeveel pijn je me daarmee doet? Ik kan best wel wat hebben, maar wat jij af en toe over mij zegt is zo gemeen dat ik er niet tegen kan.
Misschien is het je karakter. Maar wat brengt je er in vredesnaam toe iemand met zo veel overtuiging de grond in te stampen? ’t Is wel een beetje overdreven wat ik nu zeg, maar toch..
Gelukkig komen er meestal wel anderen voor me op als je weer bezig bent, maar kun je zelf dan niet in zien dat het verkeerd is? Geniet je ervan? Doe je er iemand een plezier mee? Doe je jezelf er een plezier mee?


Ik vind het prima als jij chagrijnig bent, maar wil je dit dan niet op mij afreageren?

Geen opmerkingen: