Ik fietste laatst naar huis, samen met haar. Het weer was mooi, de zon scheen, het waaide niet al te hard, lekker fietsweer! Op een gegeven moment passeerden we een bord: (brom)fietsers afstappen. We remden af en keken een beetje vertwijfeld om ons heen. ‘Volgens mij kunnen we er best langs hoor..’ Eén van de stratenmakers die bezig was met het fietspad riep naar ons: ‘Kom maar hoor, je kan er nog wel langes!’ We begonnen weer te trappen en fietsten voorzichtig langs de man, en zijn twee collega’s. Drie van die zware, stevige jongens waren het, welke allemaal meteen stopten met werken en op hun schop geleund naar ons gingen staan kijken. Ik voelde dat ik gekeurd werd. Dat overkomt me wel vaker, dat ik gewoon door de stad loop, waar groepjes jongeren staan, die je dan zo na gaan kijken tot je uit het zicht verdwenen bent. Vervelend, dan weet je niet hoe je je moet gedragen…
Maar weer even terug naar waar ik het over had. We fietsten dus langs die mannen, een ‘lompe’ opmerking afwachtend, welke uiteraard nog kwam ook: ‘Zulleke mooie dames mog’n er altied langes.’ Zei eentje met een grote grijs op z’n gezicht. Afgrijselijk vond ik het. Daar fiets ik dan met mijn 15 jaar langs een paar mannen van een jaar of 30/40, die dan zó’n foute opmerking maken. En dan ‘proaten’ ze ook nog zo verschrikkelijk plat..
We lachten er maar om, maar eigenlijk kan ik me daar best druk om maken. Ik sprak later op de dag met mijn vader over die ‘wat ik dan lompe boeren noem’. Na me een tijdje aangehoord te hebben zei hij: ‘Weet je waarom bankemployées dat niet doen?’ Ik kon wel tien redenen verzinnen, ‘…omdat die niet langs de weg werken!’ Bliksemsnel dacht ik na. Nee pap, dat zou niet kloppen. Waarom toetert er dan altijd wel een bouwvakker, een stratenmaker of een vrachtwagenchauffeur naar me, maar heb ik nog nooit iemand zien toeteren met een stropdas om en een net pak aan?
Toch, nu ik dit zo zeg, voel ik me een beetje een kakker, en dan in de negatieve zin van het woord. Het klinkt zo verschrikkelijk verwend, terwijl mijn grootouders ook bouwvakkers waren. Het voelt een beetje alsof ik mijn familie te min vind, wat helemaal niet zo is!
Ik wil mensen eigenlijk helemaal niet in hokjes plaatsen, maar het gebeurt automatisch. Skaters, alto’s, kakkers, gothics… Dan vraag je er toch om? Als jouw kledingkast alleen maar zwarte kleren bevat, je ogen 2 zwarte cirkels zijn van een afstand en je armbanden en ‘halsbanden’ met spikes draagt, mag ik je dan geen gothic noemen omdat ik je dan in een hokje plaats?
Ik ben geen skater, geen alto, geen gothic… Wat ben ik eigenlijk? Misschien is het wel fijn om te weten wát je bent…
1 opmerking:
Mensen verplaatsen zich gewoon in een rol. Dat doet mijn broer ook, als hij van werk afkomt is hij een doodnormaal zakenventje. Heeft hij zijn scoutingkleren aan, fluit ie naar elke beetje mooie meid die eraan komt, en lol dat ze hebben. Tis ook eigenlijk wel grappig...
Een reactie posten