zaterdag 17 februari 2007

Tuig

Ik weet nooit wat ik er mee moet. Een plotseling contact of slechts een poging tot, terwijl ik het totaal niet verwacht. Ik besloot het niet meer te doen, ik bereikte er niks mee. Nu ben jij degene die het probeert, die een poging waagt.

Maar waarom? Wat wil je er mee bereiken? Denk je dat we ooit vrienden kunnen zijn? Wil je aandacht? Kan je er niet tegen dat ik het nu ook best zonder jou kan?

Ik weet het niet en ik ga het je ook niet vragen. Misschien, ooit, als je écht je best doet. Maar ik weet dat ik dat niet van je hoef te verwachten.

Geen opmerkingen: