De ochtendschemering.
Ze fietste, haastig en alleen. Het was niet dat ze te laat zou komen, maar ze had dat fijne gevoel dat ze altijd had als ze alleen was en nergens aan dacht. Haar benen bewogen op het ritme van de muziek, ze ging harder en harder.
De lucht was koud, maar helder. Het beloofde een mooie dag te worden, zo'n stralende, winterse dag waarop je de lente al bijna kon ruiken.
Het was een zonnige dag na een periode van regen. De perfecte weerspiegeling, oorzaak en bepalende factor van haar gevoel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten