Ergens hebben jullie ook wel gelijk. We wilden zélf, onze eigen fouten maken. We wilden zélf, dat jullie je niet teveel met ons zouden bemoeien..
Maar waarom klopt het dan niet? Waarom denken jullie ons te kennen, terwijl wij zeker weten dat dat niet het geval is? Waarom kunnen we niet praten over wat ons écht bezighoudt, in plaats van telkens maar weer aan te horen wat jullie - voor ons oninteressant - te vertellen hebben?
Wat zeker is, is dat we weten dat het nooit zal kunnen. Het had zich vanaf het begin moeten ontwikkelen en dat is niet gebeurd. Het geeft niet, echt niet. We zijn het nou eenmaal zo gewend.
Soms zou ik willen dat het anders was geweest, dat we beter konden praten en dat ik het kon vertellen als me iets dwarszat. Ik weet alleen dat 't nou eenmaal niet kan. Je kunt mensen niet veranderen, al helemaal niet als je ze zelf voor een groot deel hebt gemaakt tot wat ze nu zijn.
Het geeft niet, écht niet...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten