Ziek?

Ze zat op haar bed, voorovergebogen.

Alles was wazig,

flonkerend,

zwart.

In de verte hoorde ze haar ademhaling.

Een holle klank.

Onregelmatig,

onrustig.

Ze voelde hoe haar lichaam bewoog.
Schokkende bewegingen.
Onregelmatig,
onrustig.

Ze wachtte.

Respect

Het mooie is dat we allemaal verschillend zijn. Ieder mens is anders, uniek. We hebben allemaal onze eigen voorkeuren.

'Smaken verschillen.'

Soms is het moeilijk om de keuzes van een ander te respecteren. Om je in te leven in iemand die een beslissing maakt waar je niet bij kan. Verschillende interesses kunnen mensen bij elkaar brengen, maar het kan je ook uit elkaar drijven. Soms geeft het niet, je gaat allebei je eigen weg, de weg die bij jou hoort en dat is gewoon niet de weg die ook bij de ander past. Op deze manier gaan vriendschappen verloren en nieuwe vriendschappen ontstaan.

'Is een vriendschap iets voor altijd? Iets dat is en altijd zal blijven?'

Kijk eens om je heen en bedenk welke mensen je over twintig jaar nog zult spreken, op dezelfde, of op een betere manier dan je nu doet.

Sommige vrienden zijn voor altijd, met anderen deel je slechts het hier en nu. Wees blij met wat je hebt, wíe je hebt. Weet van wie je op aan kan, ken degene waarmee het contact ooit zal verwateren.

Wat is mijn hart

Ik droomde vannacht, niet over jou, over hem, maar misschien toch wel over jou.

Ik werd wakker en dacht dat ik hem kende. Dat we hadden gepraat en toen afscheid hadden genomen. We wisten dat we elkaar niet snel weer zouden zien, maar we zouden contact houden.

Ik werd wakker en mijn droom was weg. Ik probeerde weer te slapen, terug te keren in mijn droom, maar het lukte me niet. Elk detail vervaagde, zijn naam, zijn gezicht, zijn blik.. Alles was verdwenen.

Nu weet ik slechts nog dát ik over hem droomde. Ik weet nog dat hij me zo ontzettend aan jou deed denken, al miste ik wel iets. Stiekem was het de hoofdreden waarom hij me interesseerde; hij leek op jou.

Telkens als ik mijn blik op hem wierp, ging er een schok door me heen. Telkens dacht ik dat jij het was die ik zag en een teleurstelling volgde.

Tuig

Ik weet nooit wat ik er mee moet. Een plotseling contact of slechts een poging tot, terwijl ik het totaal niet verwacht. Ik besloot het niet meer te doen, ik bereikte er niks mee. Nu ben jij degene die het probeert, die een poging waagt.

Maar waarom? Wat wil je er mee bereiken? Denk je dat we ooit vrienden kunnen zijn? Wil je aandacht? Kan je er niet tegen dat ik het nu ook best zonder jou kan?

Ik weet het niet en ik ga het je ook niet vragen. Misschien, ooit, als je écht je best doet. Maar ik weet dat ik dat niet van je hoef te verwachten.

Spel

Het ergste is,
dat ze alles met je kunnen doen
Je zult alles accepteren,
puur omdat je die zwak hebt

Je kunt wel denken,
dat je ze kan weerstaan
Dat je sterk bent
onafhankelijk

Geloof niet in illusies

Romantiek? (1)

Ze dacht altijd dat het iets was met kaarsjes en rode rozen. Dat er een vast patroon, een vast gegeven voor was. Dat iemand het kon ‘zijn’ of het gewoon niet ‘was’. Dat het ging om brieven, bloemen, heerlijke geuren en liefde.

Dit alles, tot het moment waarop ze ontdekte wat het werkelijk was. Het feit dat hij aan haar dacht, wilde dat zij zich goed zou voelen, misschien wel ten koste van zichzelf. De wetenschap dat hij alles, maar dan ook werkelijk álles voor haar zou doen. Dat hij zichzelf uit vrije wil compleet weg zou cijferen, alleen maar voor háár.

Dat ze dat wist, was voor haar romantiek. Dat ze wist dat ze altijd bij hem terecht kon, wat er ook was gebeurd. Dat hij haar zou troosten, helpen en net zo lang vast zou houden tot ze kon stoppen met huilen en zich afvragen waarom. Hij zou haar nooit in de steek laten.

Mooie dag

De ochtendschemering.

Ze fietste, haastig en alleen. Het was niet dat ze te laat zou komen, maar ze had dat fijne gevoel dat ze altijd had als ze alleen was en nergens aan dacht. Haar benen bewogen op het ritme van de muziek, ze ging harder en harder.

De lucht was koud, maar helder. Het beloofde een mooie dag te worden, zo'n stralende, winterse dag waarop je de lente al bijna kon ruiken.

Het was een zonnige dag na een periode van regen. De perfecte weerspiegeling, oorzaak en bepalende factor van haar gevoel.

Commercie of liefde?

Liefde is zoiets, waarvan je pas echt weet wat het is, zodra je het voelt en meemaakt.

Er komt een moment waarop je het wéét. Het is niet uit te leggen, hoe het voelt. Als het eenmaal zover is, dan weet je het gewoon.

Liefde is iets raars, iets vreemds.

Degenen waar jij liefde voor voelt, kunnen je een geweldig gevoel bezorgen, maar je ook helemaal kapot maken. Liefde is een emotie die je niet kan tegenhouden, niet kan stoppen. Maar er aan toegeven is ook niet altijd mogelijk of verstandig.

Liefde kan plotseling bestaan, maar ook ontzettend snel weer verdwijnen. Daarnaast kan het ook zo zijn dat je er maar niet vanaf komt, terwijl je dat wel wilt.

Vandaag is het Valentijn, dag van de liefde. Denken we eigenlijk wel eens echt ná over wie we liefhebben? Waar ligt de grens tussen mogen en houden van?

Goed gesprek? (3)

Ergens hebben jullie ook wel gelijk. We wilden zélf, onze eigen fouten maken. We wilden zélf, dat jullie je niet teveel met ons zouden bemoeien..

Maar waarom klopt het dan niet? Waarom denken jullie ons te kennen, terwijl wij zeker weten dat dat niet het geval is? Waarom kunnen we niet praten over wat ons écht bezighoudt, in plaats van telkens maar weer aan te horen wat jullie - voor ons oninteressant - te vertellen hebben?

Wat zeker is, is dat we weten dat het nooit zal kunnen. Het had zich vanaf het begin moeten ontwikkelen en dat is niet gebeurd. Het geeft niet, echt niet. We zijn het nou eenmaal zo gewend.

Soms zou ik willen dat het anders was geweest, dat we beter konden praten en dat ik het kon vertellen als me iets dwarszat. Ik weet alleen dat 't nou eenmaal niet kan. Je kunt mensen niet veranderen, al helemaal niet als je ze zelf voor een groot deel hebt gemaakt tot wat ze nu zijn.

Het geeft niet, écht niet...

Apple?!

Make me .

,, Wat kan jou eigenlijk wél interesseren? ''

(.......)

Is dat het dan? Is dat het, waardoor ik me zo slecht voel, terwijl er niks aan de hand is en het theoretisch gezien goed met me zou moeten gaan? Is het dat ik verlang naar de periode die pas over een halfjaar begint? Is het daarom dat ik nu een hekel heb aan werkelijk álles wat ik moet doen? Is dat het, waarom ik geen plezier meer kan beleven aan de dingen die ik eerder geweldig vond?

Waarom vind ik het allemaal in godsnaam niet meer interessant? Waarom kan niks me meer boeien? Waarom erger ik me kapót aan alles waar ik vroeger alleen maar om zou lachen? Waarom kan ik alleen nog maar snauwen en huilen in plaats van grapjes maken?

Ik weet het niet Ik weet het niet Ik weet het niet Ik weet het niet Ik weet het niet Ik weet het niet Ik weet het niet Ik weet het niet Ik weet het niet Ik weet het niet Ik weet het niet Ik weet het niet Ik weet het niet Ik weet het niet Ik weet het niet Ik weet het niet....

Ik wéét gewoon niet waarom ik geen antwoord kan geven op een vraag die over míj gaat.

Ik heb iets nodig. Iets, waar ik me op kan verheugen. Iets wat niet pas komt nadat alle ellende voorbij is, maar iets dat binnen nu en een week waarheid wordt. Iets waar ik nu al naar toe kan werken, mee bezig kan zijn, zodat ik me op al die dode momenten niet meteen zo nutteloos voel. Iets wat ervoor zorgt dat ik bij al die kleine dingetjes waar ik me nu aan erger, met een glimlach verder kan gaan.

Ik weet niet wat er met me gebeurt als het niet komt. Ik weet alleen, (......)

You don't know what it's like .

Soms is het gewoon niet erg. Van sommige mensen wéét je gewoon dat je niet van ze op aan kan, dat ze je met de snelheid waarmee ze je aantrokken, ook weer af kunnen stoten. Je voelt je dan sterk als je er niet mee zit op het moment dat het gebeurt.

De situatie waarin nooit een mens zich sterk zal kunnen voelen, is het moment waarop je aan de kant wordt gezet door iemand waarvan je het totaal niet verwachtte. Misschien een van je beste vrienden, misschien iemand waarmee je al een tijdje dacht dat het allemaal wel goed zat.

Op zulke momenten komt de twijfel. De vraag: Waarom? Ben je niet leuk genoeg? Niet interessant genoeg? Zijn anderen beter dan jij?

Je kunt denken, twijfelen en prakkizeren tot je erbij neervalt. Je zult het nooit weten. Je kunt met diegene gaan praten, maar hij zal je nooit kunnen vertellen waaróm..

Soms gaat het zoals het gaat. Je kunt nou eenmaal niet alles in de hand hebben, al denken sommigen van wel. Accepteer het en ga verder.

Laat jezelf niet kapot maken door mensen die niet weten wat ze willen.

No you don't know what it's like

When nothing feels all right

You don't know what it's like