Toen je nog klein was, maakte je je nog niet druk. Je maakte een prachtige tijd mee, een onbezorgde tijd. Je werd ouder, wijzer en meer ervaren. Je leerde je emoties kennen; blijdschap, maar ook veel verdriet. Je werd sterker door de problemen die je tegenkwam op je pad, door je verdriet en dat van anderen. Je zag het ontstaan van nieuw leven, maar ook de dood. Je dacht dat je al heel veel wist, veel had meegemaakt...
En toen kwamen de problemen, problemen veroorzaakt door mensen die je liefhad. Ingewikkeld, zinloos, maar levensbepalend. Je wilde je vrienden en familie koste wat kost helpen. Maar elke oplossing die je bedacht bleek geen oplossing te zijn.
Weet je wel hoeveel soorten problemen hoeveel soorten oplossingen nodig hebben? En dat als erg geen oplossing lijkt of blijkt te zijn, dit eindeloos veel soorten verdriet teweeg kan brengen?
Wat doe je, als je iemand zichzelf pijn ziet doen? Als diegene dit beseft maar ook weer niet? Als je om diegene te helpen hem eerst nog méér pijn moet doen? Als je het vertrouwen, de vriendschap, de líefde kapot móet maken om iemand te helpen? Wat DOE je dan...?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten