Ik zou graag willen weten hoe je over me denkt.
Ik zou graag willen weten wat je van me vindt.
Ik zou graag willen weten of je iets voor me voelt.
Want waar kwam het anders allemaal vandaan? Tekenen dat je aan me dacht, die blik in je ogen, je aanraking, de manier waarop je me kuste...
Ik zou zo graag willen dat je wat voor me voelde. Ik kan het wel blijven ontkennen, tegenover mezelf, tegenover anderen. Maar het doet me pijn om te denken dat er niets was of is, het doet me pijn om te weten dat het nooit wat zal worden...
Je was altijd een onbereikbaar persoon voor me. Je maakte me gelukkig door het tegendeel te bewijzen.
Is het dan nu alweer voorbij...?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten