Het kwam als een soort schok.
Het was niet dat ik het je niet gunde, ik keek er slechts van op. Het idee was nieuw en vreemd, maar vooral onwennig. Ik kon geen beeld vormen van jou op die manier. Natuurlijk ga je verder met je leven, natuurlijk zoek je nieuwe kansen. Op de een of andere manier dacht ik dat je alles kwijt was en het gat nooit meer zou kunnen dichten. Misschien had ik het mis.
Ik hoop dat je (weer) gelukkig wordt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten