'Ik dacht dat je me wel redelijk kende,' zei je me ooit.
Je had gelijk. Ik heb een tijdje gedacht dat het niet zo was, dat ik had gedacht je te kennen, maar dat je veranderd was. Je leek namelijk zo anders, maar eigenlijk was je nog steeds dezelfde. Inmiddels heb je me er weer van overtuigd dat je wel degelijk bent wie ik dacht dat je was.
Ik was bang om je kwijt te raken, aan de ene kant dacht ik dat je heel dicht bij me stond, maar tegelijkertijd was je ook veel te vaak zó ver weg! Eén goed gesprek maakt maanden van 'stilte' goed, heb ik ontdekt.
Ik ben blij je weer te kennen, te weten dat ik bij je terecht kan, dankjewel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten