dinsdag 30 januari 2007

Mijn trots

Ik was bang om je kwijt te raken. Bang dat je niet meer 'van mij' zou zijn en dat we nooit meer een combinatie zouden kunnen zijn.


Gisteren mocht het nog eventjes, even, misschien wel voor de laatste keer. Voor de laatste keer was je echt van mij, vormden we weer die fantastische combinatie die we jaren waren.


Nu ga je een leuke tijd tegemoet met haar. Ik ga jullie helpen. Ik weet wel dat jullie nooit samen kunnen worden wat wij samen waren, maar jullie kunnen wel een hoop plezier aan elkaar beleven.


Ik vind het moeilijk weet je, maar ik ben wel blij. Blij voor jou en ook voor haar. Blij voor mezelf, omdat dit een stukje van het schuldgevoel wegneemt dat ik had, omdat ik het gevoel had dat ik je zomaar aan de kant zette na alles wat je voor me gedaan had.

Bedankt, voor de ontzettend leuke en ook leerzame tijd vol successen. Ik ben trots op je.

Geen opmerkingen: