dinsdag 30 januari 2007

Mijn trots

Ik was bang om je kwijt te raken. Bang dat je niet meer 'van mij' zou zijn en dat we nooit meer een combinatie zouden kunnen zijn.


Gisteren mocht het nog eventjes, even, misschien wel voor de laatste keer. Voor de laatste keer was je echt van mij, vormden we weer die fantastische combinatie die we jaren waren.


Nu ga je een leuke tijd tegemoet met haar. Ik ga jullie helpen. Ik weet wel dat jullie nooit samen kunnen worden wat wij samen waren, maar jullie kunnen wel een hoop plezier aan elkaar beleven.


Ik vind het moeilijk weet je, maar ik ben wel blij. Blij voor jou en ook voor haar. Blij voor mezelf, omdat dit een stukje van het schuldgevoel wegneemt dat ik had, omdat ik het gevoel had dat ik je zomaar aan de kant zette na alles wat je voor me gedaan had.

Bedankt, voor de ontzettend leuke en ook leerzame tijd vol successen. Ik ben trots op je.

zondag 28 januari 2007

Die blik .


I can't stop this feeling I've got,
I know who I am and I know what I'm not,
I know where I've been and I know what I've lost
But I can't stop this feeling I've got
Wasn't looking ahead and I heard
Didn't I see, didn't I learn

And I don't know what you mean to me

donderdag 25 januari 2007

Ethiek

Formele principe van rechtvaardigheid:

"Ieder het zijne geven, waarbij het gelijke gelijk toebedeeld moet worden en het ongelijke ongelijk toebedeeld moet worden in de mate waarin het ongelijk is."

woensdag 24 januari 2007

Goed gesprek? (2)

'Waarom huil je nou?'

Je vroeg het toen, die ene keer toen je even niemand anders had.

'Zeg dan iets!'

Je begreep niet dat ik het op míjn manier wilde voelen.

'Waarom zeg je niks tegen me?'

Daar had ik geen kracht voor mama.


Je moet niet denken dat het allemaal langs me heenging. Dat ik na een week weer verder ging, terwijl jij dacht dat je de draad nooit meer op kon pakken. Dat het me weinig deed, dat ik je niet begreep.

Soms, dan probeerde je het even. Dan begon je een gesprek waarvan ik bij voorbaat al wist dat het nergens mee zou eindigen. Waarvan ik bij voorbaat al wist dat ik het liefst weg wilde rennen. Waarvan ik bij voorbaat al wist dat ik wilde dat je er niet over begon...

Ik kon het niet mama, ik wilde het wel, maar ik kón het niet. Het begon toen je het me vertelde en het zal nergens eindigen.


Het spijt me.

Goed gesprek?

Ik kan jullie nooit eens iets vertellen.

Nooit eens zeggen wat me bezighoudt, nooit eens vertellen wat me écht dwarszit. Ik kan jullie nooit verklaren waarom ik zo boos of verdrietig ben, ik kan jullie nooit uitleggen waarom mijn droevige bui van zojuist omsloeg in een vrolijke.

Ik lieg eigenlijk heel erg vaak tegen jullie, over wat ik voel, over wat ik denk, over wat ik vind en over wat ik heb gedaan. Jullie zouden alleen maar bang en teleurgesteld worden van de waarheid.

Het komt doordat jullie me niet kénnen. Jullie denken misschien van wel, jullie willen het misschien wel, maar jullie hebben me niet geleerd om mijn gevoelens goed te uiten. Ik kan geen diepgaand gesprek voeren zonder terug te vallen in mijn normale patroon van grapjes maken en om dingen heen praten. Jullie hebben me niet geleerd om je te vertellen wat er is, wat er is gebeurd en hoe ik me daar bij voel.

Waarom zou ik anders alles opschrijven? Dit is de enige manier. De andere manier? Die ken ik niet eens .

zondag 21 januari 2007

Kwijt?

We zijn het onderweg verloren
Of is ‘t anders?
Hebben wij iets niet gedaan ?
Waar is ‘t fout gegaan ?

Het is zo oorverdovend stil
Zijn we echt zo uitgepraat
Of voel ik alleen verschil?
Omdat alles anders gaat
Ben ik alleen degeen die ziet
We hebben wel ruzie, maar we maken het niet

Ooit was de stilte een lange warme blik
Ooit zette onze ruzies alles in de fik
Maar wat valt er te doorbreken
Als geen van ons iets zegt?
En wat valt er nog te blussen
Als geen van ons nog vecht?

Zeg niets, zeg alles, hardop wat je wil
Maar laat de ruzie weer ruzie zijn
En de stilte weer stil

zondag 14 januari 2007

Houden van

Ze voelde zich alsof ze de hele wereld aankon. Altijd had ze gedacht dat ze het al eens eerder had gevoeld, maar toen het eenmaal écht zover was, wist ze dat ze dit nog nooit eerder had meegemaakt. Zo'n gevoel wat ze nooit zou kunnen beschrijven, een bron van energie waarmee zichzelf uit elke denkbare dip kon halen; ze was verliefd.

Liefde is iets raars, iets vreemds. Het kan je ontzettend helpen met alles wat je doet, maar het kan je aan de andere kant ook compleet kapot maken. Mensen doen rare, vreemde dingen uit liefde. Als je namelijk ontzettend veel van iemand houdt, ben je bereid alles, maar dan ook álles voor diegene te doen.

Je kunt er veel over zeggen, maar eigenlijk is liefde simpel te omschrijven in één woord: fan-tas-tisch. Liefde is iets, waar geen mens zonder kan. Iets dat je onvoorwaardelijk krijgt van je vader en je moeder, iets wat je moet verdienen bij vrienden, vriendinnen.

'Ik hou van jou.'

Ooit wel eens tegen iemand gezegd? Heb je ooit wel eens iemand recht in de ogen aangekeken en vanuit je hárt gezegd dat je van diegene hield?

Ik kijk elke week naar Grey's Anatomy. Een fantastische serie vind ikzelf. Juist niet vanwege de ingewikkelde relaties en problemen, maar vanwege de ontzettend goede dialogen. Een voorbeeld van afgelopen maandag, over hoe moeilijk het kan zijn, iemand te vertellen hoeveel je van hem of haar houdt...

"It means you have a choice. You have a choice to make. And I don't want to rush you into making the decision before you're ready. This morning I was going to come over.. I was going to say ... What I wanted to say was... But now all I can say is that... I'm in love with you. I've been in love with you for, ever. I'm a little late, I know I'm a little late in telling you that. I, I just, I just want you to take your time, you know. Take all the time you need, because you have a choice to make. And when I had a choice to make, I chose wrong."

Maar nu nog even terug naar het gevoel van de liefde. Een van de belangrijkste relaties, is degene die je hebt met jezelf. Zo las ik in het boek van Henk-Jan Smits over de X-factor dat een positief zelfbeeld enorm belangrijk is. Ik ben het helemaal met hem eens. Een mens heeft zelfvertrouwen nodig, zonder kom je er simpelweg gewoon niet. Personen met een positief zelfbeeld stralen dit uit en brengen dit gevoel over op andere mensen door middel van een open houding, het geven van oprechte complimenten aan anderen om hun zelfbeeld te stimuleren en door middel van het voeren van gesprekken die om de gesprekspartner draaien en niet om hunzelf.

Ik hoop dat ik zo iemand ben. Of in ieder geval zo iemand kan worden. Dat ik misschien wel met deze blog kan bijdragen aan de gevoelens van mensen, aan hun gedachtegang en hun omgang met anderen. Ik wil geen wereldverbeteraar zijn, maar wel mensen aan het denken zetten. Ik wil dat je geniet van het leven, van jezelf en van anderen. Laat geen kans verloren gaan en pak alles wat je pakken kunt, zonder anderen daarbij te benadelen. Dán ben je pas écht goed op weg!

zaterdag 13 januari 2007

Woorden van liefde

'Ik dacht dat je me wel redelijk kende,' zei je me ooit.

Je had gelijk. Ik heb een tijdje gedacht dat het niet zo was, dat ik had gedacht je te kennen, maar dat je veranderd was. Je leek namelijk zo anders, maar eigenlijk was je nog steeds dezelfde. Inmiddels heb je me er weer van overtuigd dat je wel degelijk bent wie ik dacht dat je was.

Ik was bang om je kwijt te raken, aan de ene kant dacht ik dat je heel dicht bij me stond, maar tegelijkertijd was je ook veel te vaak zó ver weg! Eén goed gesprek maakt maanden van 'stilte' goed, heb ik ontdekt.

Ik ben blij je weer te kennen, te weten dat ik bij je terecht kan, dankjewel.

donderdag 11 januari 2007

Kapsels

Waarom kán ik het niet? Waarom kan ik niet gewoon ongevoelig, onafhankelijk zijn? Waarom kan het me allemaal wél wat schelen? Waarom?

,,Je zet je zinnen ergens op
Je doet je best
You'll see''

Dat je dat durft te zeggen, alsof het niks is! Alsof het allemaal zo simpel is, alsof het allemaal zó makkelijk gaat!

Dus nu moet ik maar verder gaan, doen alsof het me niks kan schelen...
Oké.

woensdag 10 januari 2007

Vriendschap

Vrienden zijn degenen die je goed begrijpen. Waar je bij terecht kunt als je ergens mee zit, waar je mee kan lachen, maar waarmee je ook je verdriet kan delen.

Vrienden zijn degenen waar je je geheimen kwijt kunt zonder dat je ze ooit nog ergens terug zal horen. Waar je je hele hart uit kunt storten zodat je je weer iets beter voelt.

Vrienden zijn degenen die ertegen kunnen als je eens een keertje niet zo lekker in je vel zit. Mensen die je zonder haperen de positieve kanten van jouw persoon kunnen vertellen zonder daarbij te liegen of jaloers te zijn.

Vrienden zijn degenen die nooit een oordeel over je zullen vellen voordat ze ook jóuw kant van het verhaal hebben gehoord. Mensen die altijd achter je zullen staan, ook al doe je

soms iets stoms.

Vrienden zijn degenen die respect voor je hebben, aan je denken en je vooral geen pijn willen doen.


Als jouw vrienden aan deze dingen voldoen, is het zonde om je vriendschap 'zomaar' weg te gooien. Ik weet wel hoe het is, het is ont zet tend klote, maar is het 't allemaal waard, om je vriendschap op het spel te zetten? Ooit wel eens bedacht hoe het zou zijn als je niemand had? Als je het grootste deel van de dag tussen de mensen, maar niet mét mensen door zou moet brengen?

maandag 8 januari 2007

2007

Een nieuw jaar. Een jaar met veel keuzes, beslissingen, maar ook veel kansen. Het jaar waar in ik 18 wordt, hoop te slagen voor mijn examen, een studie moet kiezen, mijn eigen, onafhankelijke leven mag beginnen..

Ik hoop dat het een leuk jaar wordt. Een jaar met veel veranderingen, maar alleen positieve. Geen pijn, verdriet, maar geluk en liefde.

Ik hoop 't zo, voor ons allemaal..