Mijn haren hangen druipend langs mijn gezicht. Met m’n armen om m’n knieën heen geslagen en mijn hoofd gebogen zit ik op de grond.
Er komt een vrachtwagen aangereden. De chauffeur ziet me niet. Zonder te remmen rijdt hij in volle vaart door de plas naast me. Ineengedoken blijf ik zitten. Ik voel de koude modder via langs m’n ruggengraat naar beneden glijden.
Opeens laat ik mijn knieën los en val achterover. Languit lig ik in het natte gras. De regent stroomt over mijn lichaam. Mijn tranen vallen niet op. Overal om me heen is water.
Ik hoor een schreeuw. Het is mijn eigen stem. Angstig. Radeloos.
Het regent harder dan ik hebben kan
Harder dan ik drinken kan
Het regent harder dan de grond aan kan
Harder dan ik hebben kan
2 opmerkingen:
Ik weet niet vanuit welke intentie je dit geschreven hebt en ben bang dat ik daarom niet te enthousiast kan/mag zijn. Wel wil ik zeggen dat ik het met genot heb gelezen!
Dankjewel! Het klinkt inderdaad niet al te vrolijk, toen ik het zelf nog een keer overlas schrok ik een beetje.
Ik schreef het in een slechte bui en heb het allemaal gewoon een beetje overdreven. Ben nu gewoon weer vrolijk :-) Fijn dat je hem goed vond!
Een reactie posten