Kortsluiting

Je weet het niet.

Sometimes it lasts in love, sometimes it hurts instead

I hoped you’d see my face and be reminded

That for me

It isn’t over

Nevermind

I’ll find someone like you

Loes UT

Ik was nog niet eens verhuisd maar had al wel een sleutelbos voor je laten maken. Zodat je altijd langs kon komen en je niet aan mij aan hoefde te passen.

Dat ik de jouwe nog niet had, maakte niks uit. Want ooit zouden we samen gaan wonen en trouwen en kinderen krijgen en dan zouden we het geweldig hebben.

Jij wilde niet meer. Jij bent degene die alles kapot liet gaan en nikszeggend toekeek. En die nu nog steeds niet het lef heeft om het af te sluiten.

Je doet me nog steeds meer pijn dan ooit. En tóch bewaar ik die sleutels. Voor als je me ooit gaat missen. Want hoe stom en naïef het ook is, ik wil constant dat je hier bent. Dat je me kust en zegt dat alles goed komt. En dat alles dan ook echt goed komt. En dat we dan samen gaan wonen en trouwen en kinderen krijgen. Dan zouden we het geweldig hebben.

3=M 1=I 6=J 5=S 2=K 4=I 7=E

You know why I keep going?

If I stop,

go home

and acknowledge

that we're over,

I'd completely lose it.

Aimer

"Il n'y a qu'un bonheur dans la vie, c'est d'aimer et d'être aimé."

Je t'aime .

1 + 1 = 3

En opnieuw verbaasde ik me over hoe verbluffend fantastisch je bent. Over hoe je in staat bent jezelf om te vormen tot een nóg betere versie van jezelf, terwijl ik al zo gelukkig met je was.

Je maakt me zeker van mezelf, maar soms ook onzeker.

Je maakt me aan het lachen, maar soms ook aan het huilen.

Je maakt ons samen meer dan twee.

Ik moet stoppen met twijfelen aan jou en aan mezelf. Want als ik bij je ben is de hele wereld mooier en dat is veel, veel meer dan genoeg.

Eindelijk

Het was lang geleden dat ik me zó op m'n gemak had gevoeld bij iemand.

Het was alsof het splinternieuwe altijd al zo geweest was.

Alsof alles opeens klopte maar toch ook weer niet.

De wereld draaide heel even om ons.

Kriebels

Ondersteboven op een roze wolk ./

So damn cute

Jij bent iemand die in het echt veel mooier is dan op foto's. Officieel ken ik je niet en vice versa. Toch ben je sinds die ene blik een soort van obsessie voor me geworden. In gedachten noem ik je 'mijn nieuwe project' en ik kan het niet laten om constant manieren te bedenken om je te ontmoeten.

Deze keer wil ik het goed doen.

Over ongeschreven regels

Wat, als je een van je beste vriendinnen niet meer in de ogen wilt kijken? Als je haar diep van binnen best begrijpt, maar ze je pijn doet en het niet voldoende tot haar doordringt? En als de tijd zeldzaam is, terwijl je er veel meer van nodig hebt?

Wat, als er maar één van ons nu gelukkig mag zijn?

Volgende week ben je weg. Ik kijk er naar uit.

Nietsziend

Ze keken dwars door mijn tranen heen.

Nietsziend.

Niet beseffende dat ik er ook nog was. Dat ik niet altijd de stabiele factor was maar dat ik gewoon alles wat me dwars zat weg stopte tot dat moment. Het moment waarop het er allemaal uit kwam. Maar ze keken dwars door mijn tranen heen. Ze zagen het nog steeds niet.

Still

I was sure
You'd give me more

But you made it clear
You weren't near
Near enough for me

My heart skipped a beat
And when I caught it you were out of reach

Sometimes, I still need you

Één

Alleen

Alleen mét m'n vrienden

Omdat mijn dag

heus nog wel komt

Nietige liefde

Want we zijn niets meer

dan pagina's vol woorden van betekenis

die we toen meenden en misschien nu nog

maar die inmiddels meer en meer

vergeten raken

samen met dat wat we voelden.

Stoppen

Soms moet je gewoon gaan slapen. Gaan slapen en vergeten wat je allemaal nog moest doen. Soms moet je gewoon dromen. Dromen over hoe het was, dromen over hoe het had kunnen zijn.

Soms, moet je de realiteit gewoon even vergeten en tot leven komen in jouw eigen perfecte wereld.

Omdat ik in mijn dromen wél kan genieten //.

Ingehaald

Ik was terug op de plek waar het allemaal begon. De plek waar ik hoorde dat opa nooit meer beter zou worden, de plek waar jouw leven ophield, de plek waar ook je moeders leven ophield.

Het huis waarin ik me ooit meer dan thuis voelde, de trap omhoog naar jouw kamer, jullie foto's aan de muur en haar handschrift nog steeds op de verjaardagskalender.

Marloes '89. Ik was je kleine nichtje, maar inmiddels ben ik ouder dan jij ooit mocht worden.

2009

2009 was mijn jaar. Het was het jaar waarin ik voor mezelf koos. Het jaar waarin ik meer ervaringen opdeed dan ooit. Misschien wel het jaar waarin ik écht volwassen werd.

Het afgelopen jaar heb ik gedaan wat ik kon om nieuwe herinneringen te maken en alle slechte te doen vervagen. Beetje bij beetje heb ik mezelf bijeengeraapt. Ik heb nieuwe ervaringen opgedaan en kansen gegrepen waarvan ik nooit had gedacht dat ik ze zou durven te pakken. Ik heb mezelf uitgedaagd en ben daarin honderd procent geslaagd.

2009 was een jaar van afscheid, van weerzien, van nieuwe ontmoetingen, van afsluiten en opnieuw starten. Ik mocht twee keer met een schone lei beginnen en had geen enkele kans om in een sleur te raken. Een bewogen jaar, wat lang niet altijd even makkelijk was maar waarvan ik nooit spijt zal krijgen.

En 2010? Terug naar de plek waar geen tropisch eiland, warm klimaat of uitgaansparadijs aan kan tippen. Terug naar huis. Terug naar de basis, maar opnieuw een jaar van kansen en nieuwe ervaringen. Een jaar met nieuwe avonturen. Mogelijk zelfs een jaar van liefde.