Ik was terug op de plek waar het allemaal begon. De plek waar ik hoorde dat opa nooit meer beter zou worden, de plek waar jouw leven ophield, de plek waar ook je moeders leven ophield. Het huis waarin ik me ooit meer dan thuis voelde, de trap omhoog naar jouw kamer, jullie foto's aan de muur en haar handschrift nog steeds op de verjaardagskalender.
Marloes '89. Ik was je kleine nichtje, maar inmiddels ben ik ouder dan jij ooit mocht worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten