vrijdag 22 januari 2010

Nietsziend

Ze keken dwars door mijn tranen heen.

Nietsziend.

Niet beseffende dat ik er ook nog was. Dat ik niet altijd de stabiele factor was maar dat ik gewoon alles wat me dwars zat weg stopte tot dat moment. Het moment waarop het er allemaal uit kwam. Maar ze keken dwars door mijn tranen heen. Ze zagen het nog steeds niet.

Geen opmerkingen: