We verlangden allemaal naar het moment.
Moment van opluchting,
moment van afronding.
Het is voorbij.
Uit, over.
Maar wat straks? Zes jaar lang elkaar dagelijks zien, en dan niet meer? Misschien elkaar nog eens tegenkomen of iets afspreken. Maar hoe lang houden we dat vol? Wanneer gaan we ons eigen, nieuwe leven leiden en maken we onze eigen, nieuwe vrienden en verliezen we de behoefte aan elkaar?
Gaan we er dan nu achter komen, wie onze echte vrienden zijn? Of kan een echte vriend door bepaalde omstandigheden altijd veranderen in een vage bekende die je eigenlijk niet meer aan durft te spreken? En dat, terwijl je nu alles, alles samen deelt?
Was dit een periode die we afsluiten of een periode die de start vormt van wat komen gaat?
Was dit het einde van het begin, of het begin van het einde?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten