Ik wil degene worden die jij ooit voor mij was. Dichtbij en toch zo onbereikbaar, makkelijk en toch ontzettend moeilijk; lief, leuk, aardig, maar ondertussen zo hard als steen.
Als me dát lukt, zou je eindelijk eens voelen hoe het zat. Al denk ik dat je dan al snel opgeeft, zoals je altijd hebt gedaan, en dat je voor de makkelijke weg zult kiezen.
Het is simpel, meer dan simpel zelfs. Wat ik ook doe, wat jouw reactie ook is, het zal pijn doen.
Het kán namelijk niet gewoon eenvoudig en leuk zijn. Niet met jou.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten