Ik wil leuker dan mezelf zijn.
Ik wil mooier, leuker, grappiger, interessanter zijn dan ik ben.
Ik wil dat je tegen me op kijkt, interesse toont in wie ik ben en wie ik zijn wil.
Ik wil aandacht, aandacht van jou, van hem, van haar en van iedereen die mooi en leuk is.
Zo vaak het gevoel dat ik voorbij gelopen wordt. Het is mijn eigen schuld. Ik láát het gebeuren. Hoeveel zijn er nou niet al geweest? Waarom pak ik mijn kansen niet, doe ik niet wat ik het liefste wil? Waarom houd ik vast aan het vertrouwde, het bekende en ben ik bang mijn grenzen te overschrijden? Waarom zoek ik 's nachts mijn grenzen op, om me er 's morgens over te schamen?
Hoeveel kansen ga ik nog missen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten