Soms moet je gewoon gaan slapen. Gaan slapen en vergeten wat je allemaal nog moest doen. Soms moet je gewoon dromen. Dromen over hoe het was, dromen over hoe het had kunnen zijn.
Soms, moet je de realiteit gewoon even vergeten en tot leven komen in jouw eigen perfecte wereld.
Omdat ik in mijn dromen wél kan genieten //.
Ik was terug op de plek waar het allemaal begon. De plek waar ik hoorde dat opa nooit meer beter zou worden, de plek waar jouw leven ophield, de plek waar ook je moeders leven ophield. 2009 was mijn jaar. Het was het jaar waarin ik voor mezelf koos. Het jaar waarin ik meer ervaringen opdeed dan ooit. Misschien wel het jaar waarin ik écht volwassen werd.
Het afgelopen jaar heb ik gedaan wat ik kon om nieuwe herinneringen te maken en alle slechte te doen vervagen. Beetje bij beetje heb ik mezelf bijeengeraapt. Ik heb nieuwe ervaringen opgedaan en kansen gegrepen waarvan ik nooit had gedacht dat ik ze zou durven te pakken. Ik heb mezelf uitgedaagd en ben daarin honderd procent geslaagd.
2009 was een jaar van afscheid, van weerzien, van nieuwe ontmoetingen, van afsluiten en opnieuw starten. Ik mocht twee keer met een schone lei beginnen en had geen enkele kans om in een sleur te raken. Een bewogen jaar, wat lang niet altijd even makkelijk was maar waarvan ik nooit spijt zal krijgen.
En 2010? Terug naar de plek waar geen tropisch eiland, warm klimaat of uitgaansparadijs aan kan tippen. Terug naar huis. Terug naar de basis, maar opnieuw een jaar van kansen en nieuwe ervaringen. Een jaar met nieuwe avonturen. Mogelijk zelfs een jaar van liefde.
|
|
