Verwijten naar haar hoofd geslingerd die ze niet had verwacht. Kritiek, niet opbouwend. Slechts klachten, aanvallen op de persoon die ze was.
Ze deed altijd haar best om iedereen tevreden te stellen. Ze stond klaar voor anderen, hoe moeilijk ze het zelf op dat moment ook had. Een luisterend oor, goede raad.
'Je bent alleen maar met jezelf bezig.'
'Je vraagt nooit hoe het met mij gaat.'
'Je bent veel te zelfverzekerd.'
'Je doet uit de hoogte.'
Gespuwd door de mensen die haar onzeker maakten. Onwaarheden die zó hard aankwamen. Ze dacht te doen wat goed was, dacht dat ze haar mochten...
Niemand is perfect, natuurlijk niet, maar niemand heeft dan toch ook het recht om een ander aan te vallen op zijn persoonlijkheid, opvoeding en omgeving? Je mag iemand zijn karakter toch niet kwalijk nemen? Wat moet je in godsnaam met zulke loze kritiek waar je totaal niks mee kunt?
Het doet pijn.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten