Terugblik

In 2007 leerde ik weer een deel van mezelf kennen. Mijn vermogen om zelfstandig te zijn en om de juiste beslissingen te nemen.

Examens, slagen, zes weken buitenland, achttien worden, autorijden, studeren en écht over hem heen zijn..

Mijn doelen van 2007 zijn bereikt. Ik ben klaar voor een nieuw jaar. Een jaar wat van tevoren nog niet zo vastligt als de afgelopen twaalf maanden. Opnieuw zal ik moeten kiezen en zullen mijn keuzes mijn belevenissen gaan bepalen. Opnieuw zal ik gelukkig kunnen zijn, maar ook verdrietig.

2007, een bewogen jaar waar ik geen spijt van heb, een jaar waar ik ondanks de tegenslagen van heb kunnen genieten. Het jaar van het afscheid van 6 vwo, het jaar van Spanje, het jaar van Pfeiffer... Een jaar waarin de goede dingen zwaarder mochten wegen dan de slechte. Het jaar van de belangrijke keuzes en het avontuur. Een goed jaar.

Breuk

De beste manier om iemand los te laten, is door te ontdekken dat het leven je veel meer te bieden heeft .

Zin?

Soms heb je het gevoel dat je de controle kwijt bent. Anderen hebben de touwtjes van jouw leven in handen, zij bepalen waar en wanneer je waar bent en wat je daar dan doet.

Stress omdat anderen jou volplannen, onafhankelijk van elkaar, in hun ogen redelijk. Maar als je alle onafhankelijke factoren bij elkaar brengt tot de verplichtingen van één persoon, resulteert dit erin dat deze persoon geen tijd meer voor zichzelf heeft.

Met praktisch alles wat je doet, investeer je in jezelf. Van alle lessen die je volgt word je wijzer. Maar moet je niet soms een pauze nemen omdat je dan pas kunt zien waar je eigenlijk mee bezig bent? Omdat je dan pas kunt zien of het eigenlijk allemaal nog wel zin heeft?

Ik wilde dat ik terug kon naar mijn leventje zonder plannen. Mijn dag-tot-dagleven. Mijn droomleven waarin ik écht kon genieten alsof elke dag de laatste was.

Een grap is leuk

Als je 'm helemaal niet verwacht

Ellende kun je hebben

Als je er eigenlijk om lacht

Verdriet is best te dragen

Als je 't eerst zelf hebt bedacht

Het mooiste?

Liefde is verraderlijk. Het is het mooiste wat er is, maar tegelijkertijd kan het je zó slopen, dat je het liefst gewoon stopte. Stopte met alles wat moest, wat mocht. Stoppen met alles wat stom was, alles wat je graag deed. Geen behoefte meer om jezelf te ontplooien, je talenten te benutten en te genieten van het leven. Al je energie, je complete drive om door te gaan, wég..

Waarom laten we het toch zover komen? Waarom stellen we ons zo kwetsbaar op? Is het niet onze eigen schuld als we kapot gaan aan een onbeantwoorde liefde of stukgelopen relatie?

Kunnen we niet beter allemaal in harteloze mensen veranderen zodat anderen niet op onze ziel kunnen trappen?

Maar de liefde, het mooiste, hoe kan een mens liefhebben zonder gevoel? Liefde en gevoel zijn onlosmakelijk verbonden. Liefde en gevoel voeden die drive om door te gaan.

Waarom zijn er toch van die rotte appels die het lef hebben om degene die zich zó gevoelig opstelt door diegene líef te hebben, pijn te doen?

Someone like me?

"Don't let your head rule you heart

Don't let your world be torn apart

Don't keep it all to yourself

Just let all your emotions run free

with someone like me

That's the way it should be

Someone like me

I know

It's hard when you're feeling down

To lift your feet up off the ground

We make mistakes but doesn't everybody

You don't always have to agree

with someone like me

That's the way it should be

Someone like me

We know the story so far

What you want and who you are

Let all your emotions run free

You don't always have to agree

With someone like me

That's the way it should be

Someone like me

Someone like me"

Oneerlijk

Verwijten naar haar hoofd geslingerd die ze niet had verwacht. Kritiek, niet opbouwend. Slechts klachten, aanvallen op de persoon die ze was.

Ze deed altijd haar best om iedereen tevreden te stellen. Ze stond klaar voor anderen, hoe moeilijk ze het zelf op dat moment ook had. Een luisterend oor, goede raad.

'Je bent alleen maar met jezelf bezig.'

'Je vraagt nooit hoe het met mij gaat.'

'Je bent veel te zelfverzekerd.'

'Je doet uit de hoogte.'

Gespuwd door de mensen die haar onzeker maakten. Onwaarheden die zó hard aankwamen. Ze dacht te doen wat goed was, dacht dat ze haar mochten...

Niemand is perfect, natuurlijk niet, maar niemand heeft dan toch ook het recht om een ander aan te vallen op zijn persoonlijkheid, opvoeding en omgeving? Je mag iemand zijn karakter toch niet kwalijk nemen? Wat moet je in godsnaam met zulke loze kritiek waar je totaal niks mee kunt?

Het doet pijn.