Ik weet het maar al te goed.

Voor anderen lijkt het alsof ik allemaal lol maak, al mijn verplichtingen probeer te ontlopen, dingen doe, zonder er goed bij na te denken, al mijn vroegere principes overboord gooi en maar wat aanrommel..

Ik weet het maar al te goed.

Als er één ding is wat ik heb geleerd, is dat je moet genieten van het leven. Het liefst van elke seconde. Je mag best verdrietig zijn, even stil staan als er iets ergs gebeurt, maar zet het daarna ook weer van je af en ga verder met je leven. Het heeft geen zin om te lang stil te staan.

Ik weet het maar al te goed.

Morgen kan het voorbij zijn. Je hebt het zelf nauwelijks in de hand. Je kán nou eenmaal omkomen in het verkeer, je zó ernstig verwonden met sporten dat je leven nooit meer hetzelfde zal zijn. Als je dit beseft, moet je niet bang worden. Je moet niet thuis gaan zitten wachten tot 'het' gebeurt. Probeer overal een feestje van te maken, dán pas kan je gelukkig zijn.

Ik weet het maar al te goed.

Misschien vind je me raar, misschien vind je dat ik nu te simpel denk. Maar is het dan niet zo? Moet je niet gewoon proberen overal het beste van te maken? Niemand bezit het perfecte leventje. Het is nou eenmaal een kwestie van vallen en opstaan, ups and downs.

Leer er mee leven, doe met me mee.. Laat me genieten, zonder meteen te oordelen..