Ik voel me momenteel nogal…. Leeg. Al weken leef ik elke dag zó alleen, soms eenzaam, terwijl ik toch genoeg mensen spreek en plezier heb. Maar toch… Ik mis jullie. Ik mis mijn lieve vriendinnetjes, die allebei al vóór de rapportenuitreiking op vakantie gingen, waarvan ik één sindsdien ook niet meer gezien heb, en de ander 1 veel te korte week een paar keer… Ik mis de humor die alleen WIJ hebben, de lol die we normaal dagelijks samen overal om kunnen hebben en de leuke dingen die we met elkaar delen.
Er zijn genoeg ándere mensen waar ik nu mee omga, waar ik de dingen mee doe die ik anders met jullie zou doen, maar het is gewoon anders. Ik kan niet eventjes naar een van jullie toe fietsen, even bellen of gewoon even hoi zeggen op msn. Jullie zijn er gewoon niet. De kaartjes en smsjes die ik krijg zijn natuurlijk leuk, maar toch… Nu weet ik dat jullie beiden onderweg zijn naar huis. Blij word ik daarvan. Blij omdat ik straks niet meer alleen zal zijn en samen met iemand anders kan zeuren over het rottige weer. Al hebben jullie beiden al een vakantie vol met zon en hoge temperaturen achter de rug…
Straks krijgen we weer die prachtige verhalen over verre reizen in mooie, voor mij onbekende, landen.
Het is mijn eigen schuld. IK was degene die niet zo nodig op vakantie hoefde. Juist omdat ik me dán helemáál alleen zou voelen, zonder broer, met alleen maar mijn ouders en nauwelijks contact met mijn vrienden in Nederland. Ik heb toen alleen niet bedacht dat de mensen waarvoor ik thuis wilde blijven, wél weggingen…
Nog een paar weken en dan komt hij thuis. Mijn lieve, grote broer die ik toch eigenlijk wel heel erg mis. Alle ruzies die we ooit hadden zijn allang weer vergeten. Ik mis de broer waarmee ik ontzettend kan lachen, waarmee ik úren dvd’s kan kijken en boos zijn op mijn ouders. Als je thuis komt duurt het maar even, een week of zo en dan moet je alweer weg. Maar ik verheug me nu al op ons weerzien. Dat ik je weer eens lekker kan knuffelen en klieren en dat we kunnen kletsen over alles wat er is gebeurd sinds je anderhalve maand geleden naar het zuiden ging…
Ik mis jullie. Nog even..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten