Soms snap ik niet waarom ik niet meer kan genieten. Waarom ik geen knop om kan zetten zodat ik mezelf weer toe laat om even niks negatiefs te zien. Met volle teugen genieten van een bepaald moment, ik vind het zó moeilijk.
Ik blijf mezelf maar ophouden tot het moment dat het écht mag. Tot het moment waarop ik mezelf weer kan toestaan om gewoon te genieten en te zijn wie ik ben.
Maar voordat dat moment komt, moet ik nog éven afzien. Nog éven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten