Je had een boekje voor me gemaakt waarin je me alles liet zien wat ik had gemist in de tijd waarin je uit mijn leven was. Je betrok me in aspecten van je leven die ik nooit had gekend. Alsof ik je dagboek las. Het nawoord dat je schreef, was de ultieme liefdesbrief. Je overtuigde me ervan dat het je speet, dat je me nooit meer uit het oog zou verliezen en dat je van me zou houden alsof ik de wereld was. Je overtuigde me ervan dat je de ware voor me was.
Ik werd wakker, eindelijk weer volmaakt gelukkig. Ik geloofde nog twee minuten in wat daarna niets meer dan een droom bleek te zijn.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten