Even was de wereld weer mooi.
Ze fietste door de avondschermering, wind, spelend met haar haren, haar voortduwend in de goede richting. De lucht was donkerblauw, niet onheilspellend zoals zij wel eens kon zijn als er noodweer op komst was. Nee, geruststellend blauw. De avond was in aantocht.
Ze wierp bij elk huis waar ze langs fietste een blik naar binnen. Alle woningen straalden warmte uit. Warmte, gezelligheid, winter, samen knus voor de open haard zitten..
Ze kwam tot de conclusie dat het allemaal helemaal niet zo slecht was als ze altijd dacht. De temperatuur was zacht, de wind waaide in de juiste richting, de wolken waren leeg en binnen was het warm.
Winter in aantocht, dat wel .
Geen opmerkingen:
Een reactie posten