Zaterdag een jaar geleden
...maakte mama mij wakker
Zaterdag een jaar geleden
...zei ze snikkend dat ze me iets ernstigs moest vertellen
Zaterdag een jaar geleden
...vertelde ze dat je dood was
Zaterdag een jaar geleden
...huilde ik onafgebroken tot ik niet meer kon .
woensdag 31 mei 2006
maandag 22 mei 2006
Simpel waar kinderliedje
ik zag de wereld door jouw ogen
ik wilde niets dan bij je zijn,
maar je hebt tegen me gelogen
nooit eerder voelde ik zo'n diepe pijn
en ik probeer heel cool te doen
of jij niet meer bestaat
Ik heb je nummer gedelete
Ik heb je genaam ge-erased
Ik heb je foto geremoved
wat tussen ons was is geweest.
Maar toch ik moet ook eerlijk zijn
de waarheid is best hard.
Ik heb je gewist uit elk bestand
maar je zit nog steeds in m'n hart.
Ze hadden me gewaarschuwd
voor de hunk van de klas
had ik maar geweten
wat een nerd je was
Ik heb je nummer gedeleted
Ik heb je genaam ge-erased
Ik heb je foto geremoved
wat tussen ons was is geweest.
Maar toch ik moet ook eerlijk zijn
de waarheid is best hard.
Ik heb je gewist uit elk bestand
maar je zit nog steeds in m'n hart.
Ik ben nu sterk
ik heb je niet meer nodig,
zou willen stellen
je bent overbodig.
Als een telefooncel in 2005
ik ga je missen als een crash van me harde schijf.
Daar sta je trouwens toch al niet meer op.
het verdriet om jou maakte mij kapot
Ik heb je nummer gedelete
Ik heb je naam ge-erased
Ik heb je foto geremoved
wat tussen ons was is geweest.
Maar toch ik moet ook eerlijk zijn
de waarheid is best hard.
Ik heb je gewist uit elk bestand
maar je zit nog steeds in m'n hart.
Nog steeds in m'n hart....
ik wilde niets dan bij je zijn,
maar je hebt tegen me gelogen
nooit eerder voelde ik zo'n diepe pijn
en ik probeer heel cool te doen
of jij niet meer bestaat
Ik heb je nummer gedelete
Ik heb je genaam ge-erased
Ik heb je foto geremoved
wat tussen ons was is geweest.
Maar toch ik moet ook eerlijk zijn
de waarheid is best hard.
Ik heb je gewist uit elk bestand
maar je zit nog steeds in m'n hart.
Ze hadden me gewaarschuwd
voor de hunk van de klas
had ik maar geweten
wat een nerd je was
Ik heb je nummer gedeleted
Ik heb je genaam ge-erased
Ik heb je foto geremoved
wat tussen ons was is geweest.
Maar toch ik moet ook eerlijk zijn
de waarheid is best hard.
Ik heb je gewist uit elk bestand
maar je zit nog steeds in m'n hart.
Ik ben nu sterk
ik heb je niet meer nodig,
zou willen stellen
je bent overbodig.
Als een telefooncel in 2005
ik ga je missen als een crash van me harde schijf.
Daar sta je trouwens toch al niet meer op.
het verdriet om jou maakte mij kapot
Ik heb je nummer gedelete
Ik heb je naam ge-erased
Ik heb je foto geremoved
wat tussen ons was is geweest.
Maar toch ik moet ook eerlijk zijn
de waarheid is best hard.
Ik heb je gewist uit elk bestand
maar je zit nog steeds in m'n hart.
Nog steeds in m'n hart....
woensdag 17 mei 2006
dinsdag 16 mei 2006
Ik wilde dat ik nog mocht spelen.
Buiten in de zon, zoals we vroeger deden. Naar de speeltuin achter het huis, schommelen in de achtertuin, voetballen, knikkeren op straat...
Maar het mág niet meer. Of misschien zou het mogen, maar ik kan het niet meer. Ik moet zoveel. Ik mag ook meer, maar ik moet zóveel...
Ik word wakker en meteen denk ik aan wat ik allemaal nog moet doen, zoveel dingen waar ik absoluut geen zin in heb, geen energie voor heb. Soms wórd ik geleefd, beslissingen worden voor me genomen en er zijn zoveel verplichtingen...
Wanneer komt de tijd weer dat ik even mag doen waar ik zin in heb, nergens ongewild energie in hoef te steken en vooral niks móet...?
zondag 14 mei 2006
zaterdag 13 mei 2006
Ik dacht vaak aan je die week. Waar het precies vandaan kwam wist ik niet, maar het voelde goed. Ik had het mezelf allang verboden maar het blééf komen, terwijl ik wist dat het allemaal hopeloos was.
Je kan je gevoelens verbergen door ze niet te uiten, maar hoe kan je dát tegengaan wat je niet wilt voelen?
Verloren droom
Ze lag alleen in dat mooie, grote bed
Smetteloos witte lakens
Donzen kussens
Ze glimlachte
Terwijl de gouden zonnestralen haar licht lieten ontwaken uit een droomloze slaap
Ze lag alleen in dat mooie, grote bed
Met tranen bevlekte lakens
Haar vuisten, beukend in de kussens
Ze huilde
Omdat alles wat ze net nog had opeens verloren was gegaan
Abonneren op:
Reacties (Atom)



