zondag 23 mei 2010

1 + 1 = 3




En opnieuw verbaasde ik me over hoe verbluffend fantastisch je bent. Over hoe je in staat bent jezelf om te vormen tot een nóg betere versie van jezelf, terwijl ik al zo gelukkig met je was.





Je maakt me zeker van mezelf, maar soms ook onzeker.
Je maakt me aan het lachen, maar soms ook aan het huilen.
Je maakt ons samen meer dan twee.

Ik moet stoppen met twijfelen aan jou en aan mezelf. Want als ik bij je ben is de hele wereld mooier en dat is veel, veel meer dan genoeg.