Leaving

Ik ga. Nu, vandaag, over 2 uur. 6 weken, 44 dagen lang.

'Ja papa, ik zal me gedragen.'

'Ja papa, ik zal je op de hoogte houden.'

'Ja papa, ik zal op mezelf letten.'

'Ja papa, ik zal.........'

Vrij, vrij en in het onbekende

Avontuur

Laat me leven

Laat me genieten

En ik zal gelukkig zijn

It's you

If tomorrow never comes

I would want just one wish

To kiss your quiet mouth

And trace the steps with my finger tips

I accidentily missed you..

Jij.

Wat is er toch? Heb je spijt? Ben je bang dat ik iets van je verwacht? Ik durf het je niet te vragen, kán het je niet vragen, bang voor het antwoord. Al wordt ik op deze manier ook niet vrolijk van je. Je maakte me echt blíj weet je, maar het geluk bleek van korte duur.

Het is alsof ik wakker wordt na een mooie droom, terug in de realiteit, een realiteit die niet zo is als ik zou wíllen dat hij was. Misschien was ik té optimistisch, overmoedig, maar stiekem hoopte ik gewoon ergens op. Kun je me dat kwalijk nemen? Ik weet het niet.