Vriendinnen:
…om samen lol mee te hebben…
…om samen mee te huilen…
…om samen mee te winkelen, uit te gaan, vervelend te doen op school…
Meiden waarvoor je iets voelt wat nauwelijks te omschrijven is. Waarvan je gewoon wéét dat je ALTIJD bij ze aan kan kloppen, no matter what. Die je altijd zullen steunen, omdat je zó verschrikkelijk verdrietig bent, omdat ze met je mee willen voelen, het liefst een klein beetje pijn van je overnemen om de jouwe iets te verlichten…
Je hoeft het niet altijd eens te zijn, mag zelfs totaal verschillende opvattingen hebben…
Je mag bést eens over elkaar roddelen, een keertje lullig doen of gewoon even pissig zijn. Er zijn alleen een paar regels;
‘De ongeschreven vriendinnenregels’
Iedereen kent ze, weet dat je ze niet mag overtreden. Overtreding betekent nou eenmaal bijna altijd geen vriendschap meer. Maar ach? Wie overtreedt zo’n regel nou? Je denkt toch niet serieus dat een échte vriendin je zóiets zou aandoen? Het is toch ver-schrik-ke-lijk logisch dat deze regels bestaan, en dat ze ab-so-luut niet overtreden mogen worden?
Hoe haalde je het in vredesnaam in je hoofd? Denk je werkelijk dat ik je ooit nog écht zal kunnen vertrouwen? Dat ik alles maar ga vergeten en vergeven en weer net zo vrolijk tegen je ga doen als ik altijd deed?
Het spijt me, het was té veel. Soms is het gewoon genoeg geweest. Je hebt me pijn gedaan.
…en érgens heb ik medelijden met je…
…om samen lol mee te hebben…
…om samen mee te huilen…
…om samen mee te winkelen, uit te gaan, vervelend te doen op school…
Meiden waarvoor je iets voelt wat nauwelijks te omschrijven is. Waarvan je gewoon wéét dat je ALTIJD bij ze aan kan kloppen, no matter what. Die je altijd zullen steunen, omdat je zó verschrikkelijk verdrietig bent, omdat ze met je mee willen voelen, het liefst een klein beetje pijn van je overnemen om de jouwe iets te verlichten…
Je hoeft het niet altijd eens te zijn, mag zelfs totaal verschillende opvattingen hebben…
Je mag bést eens over elkaar roddelen, een keertje lullig doen of gewoon even pissig zijn. Er zijn alleen een paar regels;
‘De ongeschreven vriendinnenregels’
Iedereen kent ze, weet dat je ze niet mag overtreden. Overtreding betekent nou eenmaal bijna altijd geen vriendschap meer. Maar ach? Wie overtreedt zo’n regel nou? Je denkt toch niet serieus dat een échte vriendin je zóiets zou aandoen? Het is toch ver-schrik-ke-lijk logisch dat deze regels bestaan, en dat ze ab-so-luut niet overtreden mogen worden?
Hoe haalde je het in vredesnaam in je hoofd? Denk je werkelijk dat ik je ooit nog écht zal kunnen vertrouwen? Dat ik alles maar ga vergeten en vergeven en weer net zo vrolijk tegen je ga doen als ik altijd deed?
Het spijt me, het was té veel. Soms is het gewoon genoeg geweest. Je hebt me pijn gedaan.
…en érgens heb ik medelijden met je…
